Wereldvoedseldag

Door: Eline

Vandaag heb ik meegedaan aan een debat dat georganiseerd is door de Jongerencommissie Wereldvoedseldag. Deze commissie staat onder leiding van een jeugdvertegenwoordiger van de VN en werkt samen met de overheid om mensen bewuster te maken over de thema’s voedsel en voedselzekerheid. Een van de deelnemers van het debat was staatssecretaris Dijksma aan wie de resultaten en ideeën van het debat ook overhandigd werden. Het was een leuke dag die natuurlijk vergezeld ging met lekkere en duurzame hapjes! Maar boven alles heeft het mij weer even bewust gemaakt over hoe wij omgaan met eten en die bewustwording wil ik graag met jullie delen.

Het eerste discussiethema was ‘Gezond voedsel’ met de vraag hoe de overheid, het bedrijfsleven en wijzelf kunnen zorgen dat we gezonder voedsel gaan eten. Die vraag is natuurlijk heel breed en beantwoord je niet 1, 2, 3, maar wellicht kunnen we al een stapje in de gezonde richting maken door na te denken over

  1. hoe groot het aandeel verse producten in de supermarkt is ten opzichte van de verpakte producten. Dat is naar mijn mening toch wel 180 graden gedraaid als we het vergelijken met tientallen jaren geleden, toen we naar de markt en speciaalzaakjes gingen voor onze levensmiddelen.
  2. hoe groot de keuze van de consument nog is om voor gezond te kiezen: bijvoorbeeld in bedrijfs- en sportkantines, de prijs en haalbaarheid om gezonde producten te kopen en ermee te koken. Ik loop zelf wel eens tegen het punt aan dat ik maar 1 ui en 2 aardappelen wil kopen, maar meteen twee hele zakken (van 1 of 2 kg) moet kopen. Dit is ook niet echt duurzaam als je denkt aan voedselverspilling, want vaak gaat dit niet binnen de houdbaarheid op. Iemand in een eenpersoonshuishouden met zo’n probleem is dan misschien geneigd om toch maar voor een kant-en-klaarmaaltijd of een diepvriespizza te kiezen.
  3. of gezond eten niet al bij de opvoeding begint. Ruim de helft van de maaltijden wordt achter de televisie gegeten pikte ik laatst uit de media op. Is dat het voorbeeld van ouders aan kinderen? Als we de tijd nemen om te koken en te eten zouden we misschien wat meer stil staan wat we, en onze kinderen, op een dag binnen krijgen. Daarmee lijkt mij dat je ook gezonder gaat eten (tsja het is maar mijn hypothese hoor).
  4. hoe je van de consument nog kan verwachten dat hij of zij weet wat gezond is. Een drankje waarop staat dat er calcium in zit voor je botten, klinkt gezond nietwaar? Helaas moet je een kritische consument zijn om te beoordelen of dat drankje echt zo gezond is (denk aan de hoeveelheid toegevoegde suikers enzovoorts). Het zou bij wijze van spreken veel makkelijker zijn als we in de supermarkt alleen melk, eieren, granen, groente, vlees, vis, olie en fruit konden kopen dan hoefden we niet zoveel vraagtekens te zetten en mag je lekker je eigen drankje uitpersen, blenden of uit een melkpak halen.

Het tweede thema ging over ‘Duurzame voedselproductie’. Het lastigste aan dit thema was om te bepalen wat duurzaamheid is. Alles in eigen omgeving produceren is bijvoorbeeld niet duurzaam als je nagaat dat sommige gewassen beter in warme klimaten groeien (in Nederland zouden we veel energie kwijt zijn aan het nabootsen van die klimaatomstandigheden in kassen). Duurzaamheid gaat ook om een eerlijke prijs betalen aan boeren voor hun voedsel, de uitstoot bij transportkosten, de consumptie van minder dierlijke eiwitten, uitputting van de landbouwgrond en het verminderen van voedselverspilling. Dit is een hoop om over na te denken, iets wat de consument niet in zijn eentje kan.

Een voorbeeld dat ook aansluit bij het derde thema ‘Import versus export‘: Wellicht denk je dat de quinoa, een graansoort dat ook wel bekend staat als oergraan vol eiwitten, duurzaam is. Immers, de eiwitten komen uit een plantaardige bron in plaats van vlees en misschien heb je wel een eerlijke prijs betaald voor de Quinoa (er stond bijvoorbeeld een Fairtrade logo op de verpakking). Helaas komt het Quinoa wel van de andere kant van de wereld wat resulteert in meer CO2 uitstoot bij het transport hiernaartoe en ten tweede is de vraag naar deze graan nu zo groot dat de eigen bevolking over is gestapt op het eten van het goedkopere rijst met als gevolg dat bij hun een eiwittekort kan ontstaan. Zonder voldoende eiwitten groeien kinderen niet goed.

Duurzaamheid betekent voor mij in ieder geval het eten van meer groente en fruit, minder dierlijke eiwitten, minder van de producten die van ver worden gehaald en het bereid zijn om wat meer betalen voor de producten (die van ver komen), zodat niet de boer de rekening krijgt. Ik denk bijvoorbeeld dat een banaan eigenlijk wat duurder zou moeten zijn. Tegelijkertijd hoop ik dat dat niet gaat gebeuren, omdat het al zo triest gesteld is met onze groente- en fruit consumptie. Snap je het probleem?

Tot slot zijn we er soms goed in om grondstoffen tegen een lage prijs in te kopen uit ontwikkelingslanden (mede door lage loonkosten) en de producten na verwerking tegen een veel te hoge prijs weer af te zetten. We halen letterlijk het eten van het bord in ontwikkelingslanden. Gelukkig dat steeds meer mensen toch kiezen voor Fairtrade producten!

Voor vanavond zou ik zeggen, eet smakelijk! En draag je steentje bij op Wereldvoedseldag door je restjes van vanavond niet weg te gooien. Kook alleen wat je echt nodig hebt, of warm je eten morgen bij de lunch op.

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Pingback: Quinoa |

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s